Η επόμενη φάση της οικονομίας

Όταν η κρίση έπληξε την παγκόσμια οικονομία, το κτύπημα ήταν βαθύ και εκτεταμένο ενώ η ενίσχυση της οικονομίας δεν έχει ξεπεράσει το μεγάλο πλήγμα εμπιστοσύνης του κόστο προς τα χρηματοπιστωτικά συστήματα. Αυτό είναι πλέον ξεκάθαρο και από την ειδησεογραφία των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Η Αμερικανική κυβέρνηση του Ντόναλντ Τράμπ ακάθεκτη υποστηρίζει το σλόγκαν «Η Αμερική Πρώτα», κάτι που φαίνεται τελευταία, στην επιβολή ψηλών φόρων σε εισαγόμενα μέταλλα. Η ψήφος του Ηνωμένου Βασιλείου για το στην έξοδο από την ΕΕ, δείχνει παρόμοια στάση soodne väikelaen.

Νέοι τύποι ανταγωνισμού και αντίστασης στο εμπόριο άρχισαν να φαίνονται, όμως δεν αποτελούν λύση για την αποκατάσταση της εμπιστοσύνης. Θα έπρεπε να σιγουρέψουμε ότι ελέγχουμε το χρηματοπιστωτικό μας τομέα, ώστε να προωθήσουμε κάποιους στόχους με τους οποίους είναι σύμφωνος ο λαός.

Κατά την Τρίτη Διεθνή Διάσκεψη για τη Χρηματοδότηση της Ανάπτυξης, που πραγματοποιήθηκε στο Αντίς Αμπάμπα της Αιθιοπίας, οι πολιτικοί αποφάσισαν κάποιες προτεραιότητες οικονομικού, κοινωνικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος, οι οποίες θα έπρεπε να είχαν ευθυγραμμιστεί με τις πολιτικές των χρηματοδοτικών ρευμάτων και τις πολιτικές για συνεχιζόμενη ανάπτυξη. Στη Σύνοδο Κορυφής των Ηνωμένων Εθνών για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη στη Νέα Υόρκη, πολλά μέλη του ΟΗΕ επίσημα αποφάσισαν μια καινούργια καινοτόμα παγκόσμια λίστα προτεραιοτήτων. Και στη Διάσκεψη του ΟΗΕ για την κλιματική αλλαγή του Παρισιού (COP 21), οι συμμετέχοντες αποφάσισαν να κρατήσουν την υπερθέρμανση της Γης πολύ κάτω από 2 βαθμούς Κελσίου.

Η εκφορά αυτών των επιδιώξεων ήταν ένα αξιόλογο σημείο. Αλλά αν οι λαοί είναι σοβαροί για να εργαστούν μέχρι να ικανοποιηθούν αυτοί οι κοινοί στόχοι, πρέπει να δημιουργήσουν ένα αποτελεσματικό μηχανισμό για την χρηματοδότησή τους, που θα υποστηρίζεται από αποτελεσματικά μελετημένους κανόνες. Μέχρι τώρα, δεν έχουμε κάνει αρκετή βελτίωση σε αυτό τον τομέα, καθώς φαίνεται από τον συνεχιζόμενο κακό καταμερισμό των κεφαλαίων.

Τα κράτη μέλη που ενδιαφέρονται πρέπει να αναλάβουν πιο απώτερη ιδεολογία για τις οικονομικές δράσεις και να κάνουν καινούργιες επενδυτικές στρατηγικές. Το χρηματικό βοήθημα πρέπει να χρησιμοποιείται πραγματικά, και να εξισορροπεί την εργασία όλων προς τους προσυμφωνημένους στόχους, βλέποντας την πίεση για να παραχθούν επαρκείς οικονομικοί δίοδοι για να εξασφαλιστεί η συνέχεια της βελτίωσης.

Σε κάποια περιστατικά, το καθήκον για επίτευξη παγκόσμιων στόχων ήταν αρκετά αδύναμο. Στην περίπτωση των ΗΠΑ 1000 EUR και του συμφωνητικού για την κλιματική αλλαγή που υπογράφηκε στο Παρίσι, το καθήκον αυτό εξαφανίστηκε τελείως. Για να πετύχουν οι στόχοι πρέπει να θέλουν όλοι – ακόμα και οι δανειστές, που θα έπρεπε να τροποποιήσουν τους απαρχαιωμένους κανόνες και να προαγάγουν καινούργια, για να ξεσηκώσουν κάποια χρήματα από τον ιδιωτικό τομέα. Αυτός ο τομέας, θα ήταν καλό να είναι έτοιμος για μια καινούργια γεφύρωση αναφορικά με τις συνεργασίες μεταξύ ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

Πρέπει να συνεργαστούμε για να σιγουρέψουμε ότι όλοι μοιραζόμαστε τις ωφέλειες από την τεχνολογία. Τα επόμενα χρόνια θα είναι δύσκολα, όμως αυτό δεν είναι επιχείρημα για αδιαφορία.

Ως επενδυτές, καταναλωτές και ψηφοφόροι, πρέπει να ακούσουμε το μυαλό μας, για να σιγουρέψουμε ότι η χρηματοδότηση χρησιμοποιείται για να προωθήσει τις κοινές αξίες και το κοινό καλό. Μόνο τότε θα μπορέσουμε να ξεπεράσουμε την αποφυγή περαιτέρω ζημιογόνας κλιματικής αλλαγής και να κατασκευάσουμε ένα βελτιωμένο μέλλον.